18 lut Tekst wystąpienia na konferencji prasowej ws polityki protranzycyjnej w polskiej szkole (18.02.2026)
Apelujemy o Państwa pomoc i wsparcie finansowe, bez którego nie jest możliwa nasza działalność. Nr naszego konta: 49 1540 1287 2001 0000 0664 0001
Będziemy ogromnie wdzięczni za wszystkie, nawet najmniejsze wpłaty. Utrzymujemy się wyłącznie dzięki Darczyńcom! Twoje 10, 20, 30 zł pozwoli nam nadal działać! Prosimy zwłaszcza o stałe wpłaty, które wykorzystamy m.in. na przygotowanie materiałów w poniższym obszarze.
Agnieszka Marianowicz-Szczygieł, prezes Instytutu „Ona i On”. Oświadczenie wygłoszone podczas konferencji prasowej Koalicji na Rzecz Ocalenia Polskiej Szkoły w dniu 18 lutego 2026 ws polityki protranzycyjnej w polskich szkołach.
LINK DO OŚWIADCZENIA PO KONFERENCJI
LINK DO NASZEJ CZĘŚCI WYSTĄPIENIA:
CAŁY ZAPIS VIDEO z konferencji prasowej:
To co Państwu przedstawię, jest w większości zawarte w poniższym, unikalnym dokumencie. Apeluję o jego rozpowszechnianie. Są to: „Standardy i wytyczne Stowarzyszenia Psychologów Chrześcijańskich w zakresie diagnozy oraz terapii dzieci i młodzieży z problemami identyfikacji płciowej”[i]. To drugi tego rodzaju dokument na świecie reprezentujący wyważone, kompleksowe, interdyscyplinarne i bezpieczne podejście przyczynowo-skutkowe. Dokument można bezpłatnie pobrać pod nazwą „Standardy SPCh”. Tu znajdziecie Państwo odnośniki źródłowe. Na mojej stronie onaion.org.pl zamieściłam tekst tego wystąpienia wraz z linkami. Dziś także umieszczę, o ile YouTube tego nie zablokuje poradnik, dlaczego nie należy dokonywać tranzycji społecznej i zmieniać dzieciom imion.
Mogłabym zacząć to wystąpienie tak: skłonności transseksualne są przeważająco nabyte, mają odziedziczalność poniżej poziomu większości cech psychicznych, w tym inteligencji, którą wszak kształtujemy, a nie afirmujemy. Mogłabym powiedzieć, że większość dzieci z tego naturalnie wyrasta. Większość to średnio 81,8%[ii], ale niektóre badania mówią o 98%[iii], o ile pozwoli im się spokojnie przejść bez tranzycji okres dojrzewania. Z drugiej strony tranzycja społeczna sprawia, że wg badań, 94% dzieci pozostaje przy transseksualnej identyfikacji[iv], a więc mamy odwrócenie tego trendu. Tranzycja społeczna, zmiana imienia czy zaimków nie jest życzliwym wsparciem dla dziecka, ale potężną ingerencją w jego naturalny rozwój formatującą go tylko w jednym określonym kierunku. Mogłabym zapytać, czy nastolatki, których ciało i cała osobowość są w fazie intensywnego rozwoju, których mózg ogólnie podlega jeszcze intensywnym przemianom, na przykład do 25 r.ż. rozwijają się płaty czołowe odpowiedzialne za myślenie długofalowe i krytyczne[v], czy więc te dzieci, których emocjonalność jest niestabilna – są w stanie podejmować świadome decyzje odnośnie całej swojej przyszłości w tym problemów, którymi jeszcze się nie interesują, jak posiadanie dzieci, czy stosowanie leków – off-label? Co mam na myśli? Blokery dojrzewania, które, jak informuje polski formularz zgody na takie „leczenie”[vi], nie zostały zarejestrowane w tym celu, czytaj, to eksperyment medyczny. Podobnie jak w Europie czy USA. Nie znamy ich skutków długofalowych, nie znamy wpływu na procesy intelektualne. Stosowanie blokerów + hormonów płci przeciwnej trwale ubezpładnia. O tym także nastolatki nie są w stanie świadomie zdecydować. Same blokery nie mają udowodnionej odwracalności niepłodności. Krótko mówiąc to sterylizacja lub potencjalna sterylizacja. Czy prawodawcy nie powinni się tym zająć? Nie mówię już o tym, że istnieje koncepcja zarażenia rówieśniczego w przypadku drastycznego rozpowszechniania się, a wręcz tsunami przypadków zaburzeń tożsamości płciowej. Średnio w ciągu 8 lat nastąpił tu wzrost od kilkuset % do 20 tys. % – jeśli chodzi o napływ pacjentów do specjalistycznych klinik[vii], zaś w przypadku danych ogólno populacyjnych w USA mówi się o wzroście o 68% i wzroście o 422% w przypadku grupy 18-24 lata (lata 2014-2023)[viii]. Istnieje szereg argumentów, które pokazują, że nie są to tylko częstsze coming outy. Niefrasobliwość w tej dziedzinie jest więc groźna m.in. dla demografii. W USA, już ponad 20% osób w najmłodszym pokoleniu Z identyfikuje się jako LGBT+[ix], w latach 2012-2024 nastąpił trzykrotny ogólny wzrost w populacji od 3,5% do 9,3%. Jak podaje Statistic Netherlands[x] i jest to najwyższy skok, w Holandii 17,7% całej populacji tego niewielkiego kraju to osoby LGBT+ (w 2006 roku było to kilka%). Holandia jest tu w awangardzie ideologii gender – to światowy lider inkluzyjnej edukacji seksualnej, zwanej także edukacją włączającą. Zarażenie rówieśnicze sprawia, że pozwalając w klasie jednemu dziecku na tranzycję społeczną – zapraszamy do tego inne dzieci[xi]. French National Academy of Medicine[xii], określiło to fenomenem epidemio-podobnym. Co niezmiernie istotne, dzieci, które chcą być trans, wg badań mają najczęściej na pęczki innych, poważnych problemów[xiii], od depresji, fobii, samookaleczeń, spektrum autyzmu, poważnych problemów relacyjnych, ale czasem po prostu chcą być trendy, popularne lub są ofiarami algorytmów, gdy zadają niewinne pytanie: „a może jestem trans…?”. Najczęstszym powodem detranzycji jest „mylenie problemów dysforii płciowej ze zdrowiem psychicznym lub reakcją na traumę”[xiv]. Tak, młodym osobom trzeba pomóc, ale nie w ten sposób, aby afirmować ich subiektywną, niedojrzałą i zmienną autodiagnozę. Abstrahując od tego, że mówimy o dzieciach, chciałabym przypomnieć, że ludzka psychika potrafi nas przy pomocy nieświadomych lub pół świadomych mechanizmów obronnych po prostu oszukiwać. Rację mają rodzice z portalu: stop-tranzycji.pl, który bardzo polecam, wypowiadając się na temat tranzycji osób nieletnich, że:
„według tej logiki osobie chorej na anoreksję należy pomagać w odstawianiu jedzenia, jednostce chcącej popełnić samobójstwo należy pomóc w wyborze metody, a osobie uzależnionej od narkotyków ułatwiać ćpanie…”[xv]
To współpraca z objawami pacjenta. Zarażenie rówieśnicze potwierdza także poruszający list 14 letniej Cynthii ze strony Transgender Trends, który, na przykładzie szkoły z Wielkiej Brytanii, opowiada do czego doprowadza ideologia gender w szkołach. List w całości jest dostępny na naszej stronie onaion.org.pl.
Piętnując absurdy ideologii gender proszę mi także pozwolić uderzyć w nieco żartobliwy lub groteskowy ton, może to bardziej państwa przekona niż dane naukowe.
Kiedy Matt Walsh zapytał w ramach swojego filmu: „What is a woman”/Kim jest kobieta plemię Masajów w Afryce, czy mężczyzna może stać się kobietą – kamera uchwyciła salwy śmiechu…[xvi]. Wydawałoby się to kwestią zdrowego rozsądku, ale obrońcą zdrowego rozsądku staje się Afrykańczyk, ale już nie każdy Europejczyk, a ostatnio nie Europejczyk – wychowanek polskiego Ministerstwa Edukacji. Bo może nauka jednak wymyśliła coś, o czym akurat nie wiemy? W 2025 roku czołowe media na świecie, obiegła wiadomość, że oto stworzono sztuczną macicę, i robot-surogatka będzie ratował chińską demografię[xvii] niczym w wizji „Nowego wspaniałego świata” Huxleya z 1931 roku. Pisały o tym angielski Newsweek, Daily Mail, w Polsce Rzeczpospolita, Business Insider czy Kobieta-onet[xviii]. Dziś jest to najlepszy przykład fake newsa, którego używam na swoich szkoleniach. W 1931 roku, gdy ukazała się wizja Huxleya, odbyła się operacja przeszczepienia macicy mężczyźnie (Einar Wegener/ znany jako Lili Elbe), która zakończyła się śmiercią transseksualnego denata. Nie da się sprawić, aby mężczyźnie wyrosła macica, a kobiecie penis. Można co najwyżej coś wyciąć lub dosztukować dysfunkcjonalne atrapy narządów oraz sztucznie nieco sfeminizować lub zmaskulinizować wygląd kosztem zdrowia, kieszeni i uzależnienia do końca życia od służby zdrowia. Płci zmienić się nie da. Nawet, jeśli wyszkoleni na ideologii gender studenci pytani przez TFP Students Action (także na polskich uczelniach dzieje się tu wolna amerykanka) twierdzą, że ktoś, kto identyfikuje się jako krowa jest funkcjonalnie krową[xix]. O tym, że ideologia gender doprowadza do nieskończonej liczby w tym dziwnych, odzwierzęcych identyfikacji, pisałam w artykule: „Pies, kot, elf, smok i inni. Z uśmiechem o “polityce tożsamości”[xx]. Być może gender -babciom uda się jakoś na emeryturze szydełkiem wydłubać część odpowiadającego za płeć DNA z każdej komórki ich ciała. Jeśli tak, z nieskrywanym podziwem zgłoszę ich kandydaturę do Nagrody Nobla w nowej dziedzinie: ”zmiana płci”. Tymczasem faktyczna lauretka Nagrody Nobla, niemiecka biolog Christiane Nüsslein-Volhard przypomina[xxi]: „wszystkie ssaki mają dwie płcie, a człowiek jest ssakiem”, pragnienia zmiany płci określiła „myśleniem życzeniowym”, a jej zdaniem „pozwalanie dzieciom na ‘zmianę płci’ to ‘szaleństwo’”. Widocznie niektórzy decydenci w tym kraju nie uważali na lekcjach biologii.
Ale dość żartów, sprawa jest poważna. Miałam nadzieję, że Polska przeskoczy tę ideologiczną falę zmiany płci u nastolatków, przeskoczy – ponieważ na Zachodzie następuje w tej dziedzinie gwałtowny i stanowczy odwrót. Pisały o tym: Forbes, Reuters, Euronews, The Atlantic, CBN czy The Guardian[xxii]. Pani szkoląca w ORE z założeń ideologii gender, zapomniała o tym wspomnieć. Po fali detranzycji i kompromitujących przecieków ze środka biznesu trans oraz ogromnej skali zarażenia rówieśniczego – jednoczą się tu republikanie z demokratami, konserwatyści z liberałami. Tymczasem w Polsce serwuje się nam stare, odgrzewane kotlety ideologiczne z nadzieją, że Polak się nie pozna….Krok w tył, jeśli chodzi o tranzycję nieletnich zrobiły: USA, Szwecja, Finlandia, Norwegia, Wielka Brytania, Węgry, Dania. W innych krajach, o rozwagę apelują czołowe opiniotwórcze organizacje profesjonalne, jak we Francji, Australii, Nowej Zelandii, we Włoszech, w Niemczech i Szwajcarii, o czym pisaliśmy w „Standardach SPCh” (s.14). Znaczące jest zwłaszcza stanowisko ESCAP – międzynarodowej federacji 36 krajowych towarzystw i oddziałów psychiatrii dziecięcej, wzywające do zaprzestania stosowania metod eksperymentalnych i dopuszczające tranzycję jedynie na zasadzie wyjątku. Pani z ORE zapomniała także nazwać swoje podejście i wspomnieć, że na świecie nie ma tu konsensusu i istnieją także inne podejścia pomocy dzieciom z zaburzeniami identyfikacji płciowej. Przedstawiane w ORE podejście afirmujące gender jest najbardziej ryzykowne, najbardziej inwazyjne, najmniej poparte dowodami, słowem eksperymentalne, niebezpieczne i najdroższe. Jest także podejściem najbardziej skompromitowanym. Miała miejsce seria wpadek i afer biznesu trans, a przeciwko klinikom tzw. opieki afirmatywnej zeznają ich byli, zaangażowani pracownicy – dr David Bell[xxiii] – psychiatra z zamkniętej z powodu afery kliniki GIDS w Londynie, Jame Reed[xxiv], lesbijka, która jest nawet w związku z dorosłą osobą transeksualną i mówi: „myślałam, że pomagam tym dzieciom, dziś biję na alarm”. Doktor Kaltiala z Finlandii[xxv] była dyrektor takiej kliniki także zmieniła front i mówi: „Opieka afirmująca gender jest niebezpieczna, wiem to, ponieważ pomagałam ją pioniersko wdrażać”. O tym wszystkim nie powiedziała pani na szkoleniu pod egidą MEN. Także o raporcie „WPATH Files”, który obnażył pseudonaukowość wiodącej, protranzycyjnej organizacji WPATH, a pani z ORE powoływała się na standardy właśnie tej organizacji. Afera wybuchła po uzyskaniu dostępu do wewnętrznych nagrań i materiałów WPATH. Jak wspominają same standardy WPATH 8 [xxvi]: „liczba badań jest nadal niska, a poza tym przeprowadzono niewiele badań śledzących młodzież aż do dorosłości”. Byłam zszokowana, że na tym szkoleniu w ogóle nie wymieniono także żadnych badań na poparcie tego akurat podejścia. Może to i lepiej, bo wtedy musieliby Państwo posiadać bardziej profesjonalną wiedzę i wiedzieć, że za przypisami z tzw. źródłami naukowymi czasem w ogóle nie są to badania, albo, jeśli już, kryją się małe próbki, niereplikowalność i niska jakość metodologiczna – brak jest badań długofalowych. Niską i bardzo niską jakość stwierdziły w większości wytyczne towarzystw endokrynologicznych wg systemu oceny dowodów naukowych GRADE[xxvii]. Jak słusznie zauważa prestiżowy magazyn medyczny BMJ w swoim tematycznym raporcie[xxviii], niskie lub bardzo niskie dowody nie dopuszczają w ogóle do stosowania danych wytycznych postępowania klinicznego. Dodano tu jeszcze, podając cytaty (a de facto przyłapując na kłamstwie), jak to reklamuje się podejście afirmujące gender jako niezachwiane, powszechnie uznawane i sprawdzone, czy oparte na dowodach (których tak naprawdę jest bardzo niewiele). Raporty na zamówienie rządu Szwecji, Wlk. Brytanii, czy norweskiej służby zdrowia spowodowały na świecie zmianę kierunku (źródła w Standardach SPCh s.9-12). W tle – jest kolosalny i bardzo opłacalny biznes, nowa nisza rynkowa. Koszty, przecież całego pliku trans operacji w USA oszacowano nawet na 100 tys. $[xxix]. A jak dodaje wspominany BMJ program pilotażowy aplikowania pacjentom nieletnim blokowania dojrzewania płciowego w 2006 roku odbył się na koszt grantu Ferring Pharmaceuticals – producenta substancji blokującej dojrzewanie o nazwie triptorelina.
O skali odchodzenia od ścieżki tranzycyjnej w przypadku dzieci i młodzieży świadczy w 2025 roku mapa USA cała zakreskowana na niebiesko, dodam, że ta strona translegislation.com, jest prowadzona przez środowiska LGBT+. Ostatnio przeciwko „opiece trans” zbuntowała się chyba ostatnia instancja, czyli Amerykańskie Stowarzyszenie Chirurgów Plastycznych w USA, którzy stwierdzili zapewne, że mają już dość obcinania piersi nastolatkom i rekomendują operacje co najmniej od 19 roku życia[xxx] i dodają: „ASPS stwierdza, że nie ma wystarczających dowodów wskazujących na korzystny stosunek ryzyka do korzyści w przypadku interwencji endokrynologicznych i chirurgicznych związanych z płcią u dzieci i młodzieży”. (s.3)
Znam badania, w których kategoria wiekowa takich operacji plastycznych rozpoczyna się od 9 lat[xxxi] i przypadek z Polski, gdzie 13-latce z tzw. dysforią płciową obcięto piersi. Być może po tym, jak jeden z chirurgów w USA, sfotografował się w czapce Mikołaja z dwoma wiaderkami z tkankami obciętych piersi nastolatek, ktoś uznał, że coś tu jest jednak nie tak. „Dla wszystkich grzecznych chłopców” – głosiła wiadomość opublikowana na Instagramie przez klinikę McLean – „Dr McEvenue nie przynosi prezentów, on je zabiera”[xxxii].
Apeluję, aby stosować w Polsce w przypadku zaburzeń identyfikacji płciowej podejście najbardziej bezpieczne, etyczne, oparte na dowodach i klasycznej przyczynowo-skutkowej psychologii i medycynie, które zostało przedstawione „Standardach SPCh”, których jestem współautorką i inicjatorką. Jako prezes Instytutu „Ona i On” bardzo proszę także o pomoc, bo jak widzicie Państwo, zdrowych argumentów w tej nierównej walce nie brakuje…
Ministerstwu Edukacji polecam zaś korepetycje u Masajów.
14 letnia Cynthia pisze oto tak (LINK do całego tłumaczenia):
Kiedy poszłam do szkoły średniej, poznałam dziewczynę, którą będę nazywać „Kelly”. Jedenastoletnia Kelly identyfikowała się już jako osoba „transpłciowa” i „panseksualna” i wkrótce odmówiła korzystania z odpowiedniej szatni, nalegając, aby inne dziewczęta zwracały się do niej zaimkami „on/jego”. Widziałam, jak szkoła pozwoliła jej zmienić imię z Kelly na imię męskie w rejestrze szkolnym i zwolniła ją z obowiązku korzystania z szatni dla dziewcząt. Na ramionach, twarzy, dłoniach i szyi Kelly widać blizny po samookaleczeniach. Często musi brać zwolnienia od nauki z powodu problemów ze zdrowiem psychicznym. Wielokrotnie mówiła o odebraniu sobie życia i opowiedziała mi, jak wcześniej próbowała popełnić samobójstwo (…) Odkąd Kelly „ujawniła się jako osoba transpłciowa” w siódmej klasie, prawie każda inna dziewczynka z jej grupy przyjaciół zadeklarowała fikcyjną tożsamość, wybierając nowe imiona, nowe zaimki i nowe „tożsamości płciowe”, takie jak „płynna płeć” czy „osoba niebinarna” i tym podobne. Wkrótce inne dzieci z różnych roczników zaczęły przyjmować zmyślone „tożsamości”, a zarażenie społeczne rozkwitło. Do moich klas napływało sporo dziewcząt domagających się, aby inne dzieci zwracały się do nich, używając biologicznie niepoprawnych zaimków i „tożsamości płciowych”, takich jak „płynna płeć” i tym podobne. (…)Bycie częścią garstki „uciskanych”, walczących o przetrwanie w świecie pełnym nienawiści i transfobii dzieci transpłciowych, czyni cię niesamowicie popularnym. Ta postawa jest jeszcze bardziej widoczna w internecie, gdzie większość dzieci identyfikujących się jako transpłciowe po raz pierwszy zetknęła się z ideologią gender. Dlatego mamy „panseksualnych, niebinarnych, agenderystycznych, demiromantycznych” dziesięciolatków.
LINK DO ZAKŁADKI: TATO, MAMO CHCĘ ZMIENIĆ PŁEĆ ze Standardami SPCh
ŹRÓDŁA:
[i] https://www.spch.pl/zespol-spch-ds-plci-i-seksualnosci/
[ii] Obliczenia własne na podstawie meta analizy 12 badań: Marianowicz-Szczygieł A. (2021). Zaburzenia tożsamości płciowej dzieci i młodzieży – ujęcie psychologiczne. Geneza, czynniki ryzyka, rokowania, profilaktyka W: Kmieciak B., Sobczyk P. [red.]. Między chromosomem a paragrafem. Transseksualizm w ujęciu prawno-społeczno-medycznym, s. 93–142, Warszawa: Wydawnictwo Instytutu Wymiaru Sprawiedliwości.
[iii] Drummond K. D., Bradley S. J., Peterson-Badali M. i in. (2017). Behavior problems and psychiatric diagnoses in girls with gender identity disorder: a follow-up study. Journal of Sex and Marital Therapy 44(2), s. 1–16; DOI: 10.1080/0092623X .2017.1340382.
[iv] Carmichael P., Butler G., Masic U. i in. (2021). Short-term outcomes of pubertal suppression in a selected cohort of 12 to 15 year old young people with persistent gender dysphoria in the UK. PLOS ONE Feb 2;16(2):e0243894. doi: 10.1371/journal.pone.0243894. PMID: 33529227; PMCID: PMC7853497.
[v] Jay N. Giedd, „The Amazing Teen Brain”, Scientific American 312, nr 6 (19 maj 2015), s. 32–37, https://doi.org/10.1038/scientificamerican0615-32. https://www.researchgate.net/publication/277935210_The_Amazing_Teen_Brain
Beatriz Luna et all., „Maturation of Widely Distributed Brain Function Subserves Cognitive Development”, NeuroImage 13, no 5 (maj 2001): 786–93, https://doi.org/10.1006/nimg.2000.0743.
[vi] A. Gawlik-Starzyk i wsp. Framework guidelines for the process of caring for the health of adolescent transgender (T) and non-binary (NB) people experiencing gender dysphoria — the position statement of the expert panel. Endokrynologia Polska 2025; 76 (1): 1–28; DOI: 10.5603/ep.104289. Tłumaczenie na j. polski: https://journals.viamedica.pl/endokrynologia_polska/article/view/104289
[vii] Marianowicz-Szczygieł A. (2022). Wzrost zaburzeń tożsamości płci wśród dzieci i młodzieży – dane z 10 krajów. Możliwe wyjaśnienia, wnioski dla rodziców. Kwartalnik Naukowy Fides Et Ratio 49(1), s. 122–141. https://doi.org/10.34766/ fetr.v49i1.1060, TEKST PL: https://www.stowarzyszeniefidesetratio.pl/fer/2022-1Szczygiel.pdf
[viii] Twenge J.M. (11.09.2024). Transgender identity: How much has it increased? Generation Tech. https://www.generationtechblog.com/p/transgender-identity-how-much-has na podstawie artykułu: Twenge, J.M., Wells, B.E., Le, J. et al. Increases in Self-identifying as Transgender Among US Adults, 2014–2022. Sex Res Soc Policy 22, 755–773 (2025). https://doi.org/10.1007/s13178-024-01001-7.
[ix] Jones J.F. (20.02.2025). LGBTQ+ Identification in U.S. Rises to 9.3%. Gallup. https://news.gallup.com/poll/656708/lgbtq-identification-rises.aspx
[x] Statistic Netherlands (11.10.2024). The Netherlands has 2.7 million LGBTQIA people. https://www.cbs.nl/en-gb/news/2024/41/the-netherlands-has-2-7-million-lgbtqia-people
[xi] Littman L. (16.04.2018). Parent reports of adolescents and young adults perceived to show signs of a rapid onset of gender dysphoria. Plos One 14(3):e0202330. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0202330. oraz Littman L. (2019). Correction: Parent reports of adolescents and young adults perceived to show signs of a rapid onset of gender dysphoria. PLOS ONE 14(3): e0214157. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0214157.
[xii] French National Academy of Medicine (25.02.2022). Medicine and gender transidentity in children and adolescents. https://www.academie-medecine.fr/la-medecine-face-a-la-transidentite-de-genre-chez-les-enfants-et-les-adolescents/?lang=en
[xiii] Marianowicz-Szczygieł A. (2021). Zaburzenia tożsamości płciowej dzieci i młodzieży – ujęcie psychologiczne. Geneza, czynniki ryzyka, rokowania, profilaktyka. Op.cit.
[xiv] Littman, L., O’Malley, S., Kerschner, H. i in. Detransition i zaniechanie wśród młodych dorosłych, którzy wcześniej identyfikowali się jako osoby transpłciowe. Arch Sex Behav 53 , 57–76 (2024). https://doi.org/10.1007/s10508-023-02716-1
[xv] https://stop-tranzycji.pl/home/o-nas-list-do-naszych-dzieci/
[xvi] Matt Walsh. OFFICIAL TRAILER: „WHAT IS A WOMAN?”. https://www.youtube.com/watch?v=42ivIRd9N8E
[xvii] https://demagog.org.pl/fake_news/zbudowano-robota-ktory-urodzi-dziecko-firma-zaprzecza/
[xviii] https://cyfrowa.rp.pl/technologie/art42852521-robot-urodzi-dziecko-w-chinach-maszyny-maja-ratowac-demografie; https://businessinsider.com.pl/technologie/robot-za-14-tys-dol-ma-urodzic-dziecko-w-chinach-naukowy-przelom/mh78v22
[xix] TFP Student Action (2018). Best StreetDebates: TFP Student Actionhttps://youtu.be/a_wdP-gOKNw?t=106
[xx] https://afirmacja.info/2023/09/24/ruch-social-justice/
[xxi] Life- site News (25.08.2022). Nobel Prize winner dismantles transgenderism as ‘unscientific,’ at odds wth fundamental biology. https://www.lifesitenews.com/news/nobel-prize-winner-dismantles-transgenderism-as-unscientific-at-odds-wth-fundamental-biology/
[xxii] „Standardy SPCh”, s. 15.
[xxiii] David Bell (2018): https://www.theguardian.com/society/2021/may/02/tavistock-trust-whistleblower-david-bell-transgender-children-gids
[xxiv] JAMIE REED (2023): https://www.thefp.com/p/i-thought-i-was-saving-trans-kids
[xxv] Riittakerttu Kaltiala (2023). https://www.thefp.com/p/gender-affirming-care-dangerous-finland-doctor
[xxvi] WPATH-8: Coleman E., Radix A.E., Bouman W.P. i in. (2022). Standards of Care for the Health of Transgender and Gender Diverse People, Version 8, International Journal of Transgender Health, 23(1), s.1–259; DOI:10.1080/26895269.202 2.2100644; s. 46.
[xxvii] Hembree W. C., Cohen-Kettenis P. T., Gooren L. i in. (2017). Endocrine treatment of gender-dysphoric/gender-incongruent persons: An Endocrine Society clinical practice guideline. J Clin Endocrinol Metab 102(11), s. 3869–3903; doi: 10.1210/jc.2017-01658.
[xxviii] Block J. (2023). Gender dysphoria in young people is rising—and so is professional Disagreement. BMJ 380, s. 382 http://dx.doi.org/10.1136/bmj.p382
[xxix] Jones, B. (2019). The staggering costs of being transgender in the US, where even patients with health insurance can face six-figure bills, Bussiness Insider, (za:) https://www.businessinsider.com/transgender-medical-care-surgery-expensive-2019-6?IR=T
[xxx] SEGM (5.02.2026). The American Society of Plastic Surgeons Rejects Adolescent Gender Surgery and Raises Serious Concerns Regarding All Minor Gender Transitions. https://segm.org/ASPS-position-statement-2026
[xxxi] Handler, T., Hojilla, J.C., Varghese, R., Wellenstein, W., Satre, D.D., Zaritsky E. (2019). Trends in Referrals to a Pediatric Transgender Clinic, Pediatrics, 144 (5) e20191368; https:// doi.org/10.1542/peds.2019-1368
[xxxii] Mandel M. (11.11.2021) MANDEL: Decision upheld against surgeon’s social media posts on transgender top burgery. Toronto Sun. https://torontosun.com/news/local-news/mandel-decision-upheld-against-surgeons-social-media-posts-on-transgender-top-surgery